Адамды алдау –
Арыңның алдында қылмыс.
Ағаңды алдау –
Анаңның алдында қылмыс.
***
Адамның сырты – алдамшы.
***
Азған елдің баласы –
Бірін бірі жамандар.
Қақпан құрып алдына
Құлатуға амалдар.
Озған елдің баласы –
Бірін-бірі «батыр» дер
Қойны-қоншы құйылып,
Толып тұрған ақыл дер.
***
Айла – алтау, ақыл – жетеу.
***
Айла алтау,
Ақыл жетеу,
Айла мен ақыл қосылса
Алдырмайтын екеу.
***
Айла білген кісілер
Көзіңді байлап алдайды.
***
Айлалы батыр алдырмас.
***
Айлалы түлкі алдырмас.
***
Айлалыға амал жоқ,
Сөз тапқанға қолқа жоқ.
***
Айламен арыстан ұстаған,
Күшпен тышқан ұстай алмайды.
***
Айламен арыстан ұстар,
Қара күшпен тышқан да ұстай алмас.
***
Айласыз ау құрған
Құс ұстай алмайды.
***
Айласыз батыр алдырар.
***
Айласыз батыр тез өлер.
***
Айласыз дүние – пайдасыз.
***
Айласын білген кісіге
Арыстан да бастығар.
***
Айтар ақылы жоқтың,
Табар айласы жоқ.
***
Аққа қара жоқ, қараға шара жоқ.
***
Ақта қара жоқ,
Қараға шара жоқ.
***
Ақыл-қайла болмайды тек жарлыда.
***
Ақылдан асар амал жоқ,
Батылдар алмас қамал жоқ.
***
Ақылсыз жігіт аптығар,
Арыс жауды жеңгендей.
Айласыз келін шаптығар,
Айғыр бол деп бергендей.
***
Ақымаққа айла жоқ,
Айтқанменен пайда жоқ.
***
Ақырын жүрсең – малаяқ,
Қатты жүрсең – қу аяқ.
***
Ақырын сөйлегеннің амалы көп.
***
Алдамасаң – базар жоқ.
***
Алдамшыда ар болмас.
***
Алданғанның алды жар,
Оған қылар не лаж бар.
***
Алдау – зұлымдық, алдану – ақымақтық.
***
Алыс-беріс адал істе епшіл бол,
Жол ашылар, әр кезде де көпшіл бол.
***
Алыспақ керек пе,
Шалыспақ керек пе?
***
Амалы таусылған дұшпан
Шын достыққа көшеді.
***
Амалын тапқан арыстанды соңынан ертеді.
***
Аман адам амалымен пәрменді,
Өткереді талай мақсат, арманды.
***
Аңға айла,
Жылқыға құрық.
***
Аңшы қанша айла білсе,
Аю сонша жол білер.
***
Арамзалық ата ұлына пайда емес.
***
Арзан алдайды.
***
Арыстан ауыздағысын алдырмас.
***
Арыстан болсаң жауың үшін,
Түлкіден болсын әдісің.
***
Арыстанға түлкі айласы жараспас.
***
Арыстандай жау үшін,
Түлкідей болсын әдісің.
***
Арыстандай күшің болса,
Түлкідей әдісің болсын.
***
Асқақтаған амалшыдан
Аяңдаған адал озар.
***
Аурудың жаманы да тамақтан өтеді,
Амалы да тамақтан өтеді.
***
Ауыз – дарбаза, сөз – самал,
Құдай ұрғанға не амал.
***
Аянбаған жауды алар,
Абайлаған дауды алар.
maqal-matel.kz